1 - رباح ، بندهء آزادشدهء رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم . 2 - ابن عباس كه نزول آيه و نحله را روايت كرده است . 3 - ابو سعيد خدرى كه باز نزول آيه و عطيّهء رسول خدا را روايت كرده است . 4 - عطيهء عوفى كه نزول آيه و بخشش رسول الله را روايت نموده است . 5 - ام سلمه امّ المؤمنين كه آمد و شهادت داد . 6 - امّ ايمن ( آن زن بهشتى ) كه آمد و شهادت داد . 7 - اسماء بنت عميس ( زن جعفر كه بعد از او زن أبو بكر شد ) آمد و شهادت داد . « 1 » 8 - عمر بن الخطاب خليفهء دوم گرچه به نحله بودن بحسب ظاهر در آغاز اعتراف نكرد و ليكن پس از مرگ أبو بكر « فدك » را به امير المؤمنين عليه السلام برگردانيد و بعد عثمان در زمان خلافت خود ، آن را بازپس گرفته و به مروان بن حكم داد و معاويه در زمان خلافت خود روى خشمى كه به مروان پيدا كرد از دست او گرفت و بدست عمرو بن عثمان و يزيد بن معاويه داد پس در حقيقت عمر بن الخطاب نيز به نحله بودن اعتراف داشته كه بعد مطابق آن عمل كرده است . غير از صحابه نيز جمعى به بخشش رسول الله صلى الله عليه و آله و سلم اعتراف نموده و فدك را بر گردانيده‌اند : 1 - عمر بن عبد العزيز اموى كه به مقام خلافت رسيد سخنانى در مورد « فدك » ايراد نمود و آن را برگردانيد در اين مورد به كتاب‌هاى زير مراجعه شود . « 2 » آنچه كه از عمر بن عبد العزيز نقل شده مختلف است بعضى گفته‌اند : كه سخنانى ايراد كرده و نحله بودن آن را از طرف رسول خدا به فاطمه عليهما السلام قبول كرده و بعد آن را به اولاد فاطمه عليهم السلام برگردانيد . « 3 »

--> ( 1 ) - رجوع شود به فخر رازى در تفسير ج 29 ، ص 231 و معجم البلدان ، ج 4 ، ص 238 و شرح نهج البلاغه ابن ابى الحديد ، ج 16 ، ص 270 و 274 و وفاء الوفاء ، ص 999 و حاشيه عقد الفريد ، ج 4 ، ص 216 و لسان العرب در ذيل كلمه فدك و كنز العمال ، ج 5 ، ص 340 . ( 2 ) - رجوع شود به وفاء الوفا ، ص 999 و 1000 و ابن ابى الحديد ، ج 16 ، ص 268 و 278 و تلخيص شافى ج 3 ، ص 127 و در حاشيهء آن از كشف الغمه و فتوح البلدان ، ص 45 و معجم البلدان ، ج 4 ، ص 239 و محاضرات الأمم الإسلاميّة تأليف خضرى ، ج 2 ، ص 175 و سيره عمر بن عبد العزيز تأليف ابن الجوزى و طرائف سيّد بن طاووس ، ص 252 و بحار ، ج 8 طبع كمپانى ص 104 و كامل ابن اثير ج 2 ، ص 225 و تاريخ الخلفا سيوطى ، ص 321 و سيرهء حلبى ج 3 ، ص 59 و طبقات ج 5 ، ص 287 و عقد الفريد ج 4 ، ص 235 . ( 3 ) - رجوع شود به : وفاء الوفا ، ص 999 ، 1000 و ابن ابى الحديد ، ج 16 ، ص 216 و 268 و 278 و تلخيص الشافى و طرائف و بحار ، ج 8 ، ص 104 ، 106 و معجم البلدان ، ج 4 ، ص 239 و يعقوبى ج 3 ، ص 50 و الأوائل للعسكرى ج 1 ، ص 357 و تاريخ الدّولة العربيه ، ص 287 و حاشيه عقد الفريد ج 4 ، ص 216 و دعائم الإسلام ، ج 1 ، ص 393 و شرح ابن ميثم .